Η ανάπτυξη του παιδιού εκτείνεται σε διάφορους τομείς (σωματικό, γνωστικό, κοινωνικό, συναισθηματικό, γλωσσικό) και διαμορφώνεται από ατομικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες. Ενώ οι κοινωνικοί περιβαλλοντικοί παράγοντες έχουν μελετηθεί εκτενώς, σπάνια γίνεται λόγος για την επίδραση του φυσικού περιβάλλοντος στην ανάπτυξη του παιδιού, και μάλιστα στη γλωσσική ανάπτυξη του παιδιού. Η παρούσα ομιλία υποστηρίζει ότι η ανάγκη για μια τέτοια συζήτηση είναι πλέον επιτακτική, δεδομένης της κλιματικής κρίσης και της υποβάθμισης του φυσικού περιβάλλοντος στην Ελλάδα και γενικότερα στη Μεσόγειο. Άλλωστε, τόσο οι Στόχοι Βιώσιμης Ανάπτυξης της UNESCO όσο και η Διακήρυξη του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Παιδιού (1989) αναγνωρίζουν τη σχέση φυσικού περιβάλλοντος και ανάπτυξης του παιδιού ως κομβικής σημασίας.
