Η αξία των Εικαστικών δραστηριοτήτων (κυρίως στην Πρωτοβάθμια εκπαίδευση) ως ασφαλούς και δημιουργικού τρόπου έκφρασης που ενισχύει τη συγκέντρωση, τη λεπτή κινητικότητα και τη συναισθηματική ρύθμιση των παιδιών. Η τέχνη λειτουργεί ως «γλώσσα χωρίς λόγια», καλλιεργεί την αυτοεκτίμηση και δημιουργεί ένα περιβάλλον αποδοχής όπου δεν υπάρχει «σωστό» ή «λάθος». Το μάθημα των Εικαστικών μπορεί να βοηθήσει άτομα στο φάσμα του αυτισμού βελτιώνοντας δεξιότητες, όπως η επικοινωνία και η αυτοπεποίθηση, ενώ παράλληλα προσφέρει ένα μέσο έκφρασης και δημιουργίας. Η τέχνη παρέχει συγκεκριμένα, χειροπιαστά αποτελέσματα που ενισχύουν την αυτοεκτίμηση, αξιοποιώντας την πιθανή υπερευαισθησία και την προσοχή στη λεπτομέρεια που χαρακτηρίζει πολλά αυτιστικά άτομα.
